تنبسيدن ( tanbasidan ) ف م . پ . تافتن ريسمان . تنبط ( tanabbot ) م . ع . به نبطيان مانستن . و خود را به آنها منسوب كردن . و بر آوردن سخن را . و بيرون آوردن آب از چاه . تنبع ( tanabbo ' ) م . ع . اندك اندك بر آمدن آب . تنبك ( tanbak ) و ( tonbak ) ا . پ . جناغ زين اسب و دامنهء زين اسب . تنبك ( tonbak ) ا . پ . خنبك و دهلى دم دراز از چوب و يا سفال كه در زير بغل گرفته بنوازند . و بسر انگشت چيزى برداشته و خوردن و چيزى را بانگشت ابهام و سبابه و وسطى گرفته و خوردن و تنبك تعليم : تنبكى كه در وقت كشتى و تعليم ورزش نوازند . تنبل ( tanbal ) ص و ا . پ . كاهل و بيكار و هيچ‌كاره و تهبل و تهمل و تن پرور و فربه و مسخره . تنبل ( tanbol ) ا . پ . تانبول . تنبل ( tanbol ) و ( tonbal ) ا . پ . مكر و فريب و نيرنگ و سحر و جادو . تنبل ( tanbol ) ا . ع . تانبول كه تامول نيز گويند . تنبل ( tenbal ) ا . ع . كوتاه . تنبل ( tanabbol ) م . ع . آگاه و تيز خاطر گرديدن . و گرامى شدن . و استنجا كردن به سنگ و كلوخ . و تيز دستى نمودن . و تير با خود داشتن . و فضل نمودن از خود . و مردن مردم و شتر و جز آن . و يك يك گرفتن تير درشت را . و تنبل ما عندى : گرفت آنچه نزد من بود . و تنبل فلان : بتكلف نبالت نمود فلان . تنبلى ( tanbali ) ا . پ . كاهلى و تن‌پرورى . تنبليت ( tanbalit ) ا . پ . سربار يعنى بار كوچكى كه بر بار بزرگ بندند و نيز بار كوچكى كه بر بالاى چاروا گذاشته روى آن سوار شوند و يك لنگهء بار . تنبو ( tanbu ) ا . پ . قسمى از خيمه . تنبؤ ( tanabbo ' ) م . ع . دعوى نبوت كردن . تنبور ( tanbur ) ا . پ . طنبور كه يك نوع سازى است و طبل و دهل . تنبوك ( tanbuk ) ا . پ . كمانى بسيار كم زور كه كباده نيز گويند . و جناغ زين و دامنهء زين و تسمهء ركاب و طاق زين . تنبول ( tanbul ) ا . پ . برگ پان كه در هندوستان با آهك و فوفل تركيب كنند . و كمان كم زور و كباده . تنبول ( tonbul ) ا . ع . كوتاه . ج : تنابيل . تنبه ( tanbe ) ا . پ . چوب گنده و بزرگى كه در پس در نهند تا گشوده نگردد . و جامه‌دان بزرگ . تنبه ( tanabboh ) م . ع . بيدار و هوشيار شدن . تنبه ( tanabboh ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هوشيارى و بيدارى از خواب و آگاهى و تنبيه و پند و نصيحت . و شرمسارى و خجالت و شرمندگى . تنبى ( tanabbi ) م . ع . ادعاى غيب گوئى كردن . تنبيب ( tanbib ) م . ع . انبوب برآوردن گياه و يا انبوب شدن آن . تنبئة ( tanbeat ) م . ع . خبر دادن و آگاه كردن . تنبيت ( tanbit ) م . ع . پروردن كودك را . و درخت نشاندن . و نبت اجلك بين عينيك : هميشه مرگ را در جلو خود به بين . تنبيت ( tanbit ) و ( tenbit ) ا . ع . درخت رسته خرد باشد يا كلان . تنبيدن ( tanbidan ) ف ل . م . پ . لرزيدن و طپيدن و بىآرام شدن . و كمين كردن و دام نهادن و پيچيدن و رشتن . تنبيذ ( tanbiz ) م . ع . افشردن و انداختن ( شدد للكثرة ) . و بگنى ساختن . تنبيز ( tanbiz ) م . ع . لقب نهادن ( شدد للمبالغة ) . تنبيس ( tanbis ) م . ع . سخن گفتن . و هميشه در نفى استعمال مىشود يق ما نبس بكلمة . تنبيسه ( tanbise ) ا . پ . تنبسه و قالى كوچك و گليم . تنبيط ( tanbit ) م . ع . آب بر آوردن از چاه . تنبيق ( tanbiq ) م . ع . نوشتن . و نبق بالضرط : آهسته تيز داد . تنبيك ( tonbik ) ا . پ . تنبك و جناغ زين اسب . تنبيل ( tanbil ) م . ع . سنگ استنجا دادن كسى را . و تير دادن . و نبلت فلانا بطعامى اى ناولته شيئا بعد شيئ . تنبيه ( tanbih ) م . ع . بيدار گردانيدن . و واقف كردن به چيزى و بنام خواندن كسى را يق نبه باسمه . و نام آور گردانيدن از گم نامى . تنبيه ( tanbih ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بيدارى از خواب . و آگاهى پس از غفلت و آگاه گردانيدگى . و پند و نصيحت . و ملامت و سرزنش و سياست و عقوبت . و تنبيه شدن : آگاه شدن و سياست شدن و بيدار شدن از غفلت . و تنبيه كردن : چوب زدن و كتك زدن و سياست كردن و آگاه كردن . و تنبيه و تاكيد كردن : باربار و به سختى نصيحت كردن . تنبيهات ( tanbih t ) ا . پ . - مأخوذ